الشيخ محمد تقي بهجت
110
جامع المسائل ( فارسي )
4 - كِسوه مراد از لباس در كسوه در كسوهء فقير كه مخير است در كفارهء يمين ، بين آن و اطعام و عتق اظهر كفايت يك جامهء ساتر عورت است ، و افضل دو جامه است ، و احوط در حال اختيار دو جامه دادن است ؛ و احوط در زن ، رعايت ساتريّتِ تمام بدن است به مثل ازار و درع و خمار ؛ و افضل رعايت كيفيّت ، به تناسب با فصلِ دفع است از فصول سال . جديد بودن جامه لازم نيست ، بلكه نافعِ متوسط در مقابل مشرف به پارگى كافى است ، چه آن كه به نام پيراهن و رداء ناميده شود يا نه ، از پنبه يا پشم [ باشد ] يا غير اينها ، يا پوستى كه جائز باشد پوشيدن آن يا لباسى كه حرام نباشد بر فقير مثل حرير خالص بر غير زن ، با اعتياد پوشيدن اگر چه جائز نباشد پوشيدن آن در حال نماز بنا بر احوط ؛ و محتمل است اكتفاى به دفع جامه و تسليم آن اگر چه پوشيدن آن حرام باشد ، با امكان ابدال يا لبس در حال ضرورت يا حرب يا انتفاع به غير پوشيدن ، مثل تسليم طعام . و صغير مثل كبير است در پوشش اگر چه مثل او نباشد در اطعام . و احوط دفع به فقير است ثوبى را كه مىپوشد ، نه آن چه صالح براى پوشيدن صغير است كه بر حسب احتمالِ متقدّم ، كافى است . و با تعذّر ده نفر ، احوط انتظار است ؛ و با يأس ، تكرار بر موجود در ايام متعدّده است . چند مسأله [ كفارهء ايلاء ، مثل كفارهء يمين ] 1 - كفارهء ايلاء ، مثل كفارهء يمين و از افراد آن است اگر چه احكام خاصه هم دارد . 2 اگر مملوك خود را ، چه غلام باشد يا كنيز ، بزند به اندازه يك حدّ ، بدون سبب ، يا آن كه بزند او را بدون استحقاق ، مستحب است عتق آن مملوك ؛ و مؤكَّد است مراتب استحباب به ازدياد ضرب و مراتب آن .